Marcel's weblog

San Ignacio (in het spaans Cayo) is een gezellig, enigszins toeristisch stadje (je kunt er diverse niet erg goedkope tours naar de wijde omgeving doen, inclusief Tikal). Het klimaat is er aangenaam en het eten goed. We hebben daar een jong tsjechisch stel ontmoet, die voor de eerste keer buiten Europa op vakantie waren. Ze waren nog wat onzeker en naïef, zoals wij dat ook ooit waren. Voor hen is het wel wat lastiger om te reizen, omdat zij vaker dan wij dure visa nodig hebben. Ook hebben we daar een amerikaans stel ontmoet, dat nogal bezorgd was over het beeld dat de europeanen van amerikanen hebben. Mijn idee is dat de “gewone” mensen, ook in het islamtische deel van de wereld, gewoon bezig zijn met hun leven, werk en hun familie.

Belize stad is relatief klein (zo´n 60.000 inwoners). Opvallend zijn de houten, soms haast vergane huizen en de grachten waarvandaan ook watertaxi´s naar andere steden en dorpjes vertrekken. Opmerkelijk zijn de duidelijk aanwezige taiwanese immigranten, zichtbaar in de vorm van vele winkeltjes, restaurantjes en zelfs als sponsoring van het heel aardige Museum of Belize. Belize heeft in tegenstelling tot Mexico en Guatemala ook een omvangrijke zwarte bevolking. Deze mensen zijn afstammelingen van slaven uit afrika.

Gisteren zijn we weer terug gereisd naar Mexico. We gaan nog een paar dagen in het wat betere hotel Zací in het hete Vallodolid overnachten en nog wat genieten van het mooie, zonnige weer en het lekkere en pittige mexicaanse eten. Daarna is het weer tijd om met nieuwe ervaringen naar Nederland terug te vliegen.

Gisteren waren we in het meer toeristische Antigua, tot in de 18e eeuw de hoofdstad van Guatemala. De straten met kinderhoofdjes remmen het verkeer, waardoor het lekker wandelen is in deze mooie, pastelkleurige en fotogenieke stad. Net als in Xela kan je hier goedkoop spaans leren. De stad telt veel kerken en kerkruïnes (vanwege een grote aardbeving in 1773; dit is ook de reden dat Antigua niet meer de hoofdstad is). Om de stad zijn drie grote vulkanen (die vanwege wolken helaas niet zichtbaar waren; één zou voortdurend vuur spuwen).

Vandaag zijn we via Guatemala stad naar het noorden, naar Cobán (1320 m) gereisd. Het klimaat is hier heel anders: vochtiger en dus groener. Het uitzicht op het groene berglandschap vanuit de bus was een lust voor het oog. We zijn dus af van het stof in de zuidelijke streken. Als er in Nederland sprake is van een fijnstof probleem, is er hier sprake van een fijnstof ramp. De oude amerikaanse schoolbussen die hier ingezet worden voor langere afstanden, doen daar nog een flinke schep bovenop. De schreeuwende motoren braken voortdurend roetwolken uit. En hoezo maximum aantal toeren?

We zijn nauwelijks twee weken van huis weg, maar het lijkt wel een eeuwigheid. Er is hier zoveel te zien en te beleven! Elke stad heeft zijn eigen sfeer:

• Huehuetenango: donker, ondanks de kleurige gevels en uithangborden, maar de mensen zijn lichtjes van vriendelijkheid, zeker komend vanuit Mexico
• Quetzaltenango: naar mijn gevoel onevenwichtig, maar niet op een lelijke manier
• Antigua: open, prikkelend elektrisch, misschien wel door het hoge gringo gehalte of door de drie omringende vulkanen

Ook de namen van de dingen zeggen dingen:

• In de bergen: Aldea Buena Vista (gehucht mooi zicht) en Aldea Aqua Dulce (gehucht zoet water)
• In de stad: Farmacia La Salud (apotheek de gezondheid), Panaderia La Esperanza (bakkerij de hoop) en Tienda La Bendicíon (winkel de zegening)
• Langs de weg: Tienda El Viajero (winkel de reiziger), Gasolinera Cerro Lindo (bezinestation mooie hoogte)

De munteenheid is in Guatemala de Quetzal, dat ook de naam van een kleurijke zeldzame vogel is. Zouden de veren van de vogel vroeger als betaalmiddel zijn gebruikt?

In de reisgids las ik dat de eerste bewoners van Centraal-Amerika waarschijnlijk mongoliërs waren. Als je naar de indianen kijkt, kan je dat er best in zien.

Reizen is een soort kuur: veel zon, veel beweging, matig en natuurlijker eten zorgen voor een soort reiniging.

Helaas hebben we niet zoveel de tijd om Guatemala buiten de makkelijk bereikbare steden te verkennen. Hier zijn is een soort mini vakantie binnen een vakantie. Dit land is zeker de moeite waard om uitgebreider te verkennen. Misschien is dit wel het leukste land van Centraal- en Zuid-Amerika!

Reizen is leuk, hoewel er ook momenten zijn van afzien, zoals gisterenmiddag ruim 3 uur lang in een snikhete en oncomfortabele collectivo zitten. De wind die naar binnen blies was gewoon föhnheet. 30 seconden stilstaan was bijna niet uit te houden.
 
Ondertussen zijn we een stuk dieper Mexico ingereisd. Eerst van Campeche naar Palenque (365 km, ca 6,5 uur) en gisteren naar San Cristóbal (210 km, ca. 5,5 uur). We zijn van plan om via Guatemala en Belize terug naar Cancún te reizen.
 
Palenque (=omringd door bomen) is één van de grootste en mooiste Maya ruïnesteden van Mexico (klassieke periode: 300-600 na Christus). We waren er vroeg, te vroeg, we moesten bijna een uur wachten, voordat we naar binnen mochten. Als troost mochten we na registratie gratis naar binnen, omdat het (paas)zondag was. Het ochtendlicht was gelukkig nog mooi en de tempels zeer indrukwekkend. Ook het uitzicht op de tempels, zowel naar beneden als naar de horizon was fantastisch. Het museum, zo´n beetje 1,5 km verderop aan het einde van een dalend pad door ruig en rumoerig oerwoud met enorme bomen, was niet groot, maar wel de moeite waard. Het mooist vond ik de wierrookbranders van aardewerk (ca. 1 meter hoog) en de jade voorwerpen voor het hiernamaals.
 
Vandaag gaan we het aanzienlijk koelere San Cristóbal verkennen (2200 m), dus wordt vervolgd …

Na enige tijd heerlijk in de zon in en rond het zwembad te hebben doorgebracht zijn we met een taxi naar het nog relatief onbekende Ek´Balam (zwarte jaguar) gegaan. De opgravingen van de waarschijnlijk koninklijke maya stad zijn pas in 1997 begonnen! In tegenstelling tot het veel bekendere Chichén Itzá zijn alle ruïnes nog vrij toegankelijk en weinig bezocht. Het is (nog) mogelijk om de grote piramide te beklimmen, een leuke ervaring en het uitzicht is enorm!

Het valt mij (weer) op dat de dagen tijdens een vakantie veel langer lijken dan thuis. Op één of andere manier passen er veel meer belevenissen in een dag, ook al of misschien juist omdat je het rustig aandoet en de dingen gewoon op je af laat komen. Eigenlijk zou elke dag zo moeten zijn …

Gisteren zijn we na ruim 11 uur vliegen aangekomen in Cancún, Mexico. We zijn meteen doorgereisd met een collectivo (een busje voor ca. 8 personen) en een veerboot naar Isla Mujeres (vrouweneiland). Daar hebben we zo ongeveer in het eerste het beste hotel overnacht. Het is even wennen aan het tijdsverschil en aan het klimaat. Het is hier zo´n 30 graden overdag en 20 ´s-nachts. Het vochtigheidspercentage ligt rond de 80 %. Vandaag hebben we eerst lekker ontbeten, natuurlijk met frijoles (bruine bonen), een beetje rondgelopen en uitgerust. Na een mexicaanse lunch hebben we een siesta gehouden. Hanneke heeft vanmiddag een verfrissend duikje genomen in de atlantico. Zometeen gaan we nog een lekkere jugo (vruchtensap) drinken en misschien ook nog wel een helado (ijsje) eten. Morgen varen we waarschijnlijk weer terug naar de vaste wal en reizen we door naar Valladolid.